KİRPİ
Bıraksın beni mevsim yorgunum anla
Papatyalar açarken ölmeli
Mayısta kavgada
Yollarda ellerin avuçlarımda
Yaşarken inatla
Ey umut
Tut beni şafaklarda
Bu gece
Demirledim kendime
Sığ sularımda yüzüyor anılar
Yanaşıyor yine kederin sandalı
Hasret yüklü
Öfke dolu
Sitemli
Biliyor beklediğimi öksüz bir şiir
Hadi boşalt yükünü
Hadi dök
Yüreğime yangını
Ne olur al giderken göğsümü
Nefesimi
Hiç değilse seni
Dur
Hele sussun tekerlek sesleri
Hele dolsun kül tablam
Boşalsın bir kadeh daha
Kirpiyi bekliyorum ben
Kaburgamda sancılar büyüsün hele
Göğsüm sıkışsın soluksuz
Gece öldüğü kadar sever insan günde
Sustuğu kadar değil mi çığlığı
Kirpi gel artık
Görmesin kimse ağladığımı
Kirpi
Bak doldurdum kadehi
Ay küs bu gece şehrime
Yakmasa hasret nasıl üşümüşüm kendimle
Dizlerim değdiğinde göğsüme
Çöküyor sığındığım dağlar üstüme
Kirpi
Gel etme
Erken gel bu gece
Sevmelerle
Sevişmelerle
Şiirle gel
Türküler al kapanmış çiçeklerden
Umutla gel
Susmuşum
Keder tortu içimde
Kirpi
Göğsümde mezarlar uyanıyor gece
Kanıyor yaralarım yine
Ya yoksun yalnızlığımda
Ya eksik kadeh
Yetmiyorum şiire
Gel be gel
Ürkek
Korkak
Güçleniriz birlikte
***
Editör: Seher Uslu
