KİMSE BİLMEZ
Dağlarda pınar olur, akarım yeşilin göğsüne,
Gönlümün serin sesi, karışır rüzgârın türküsüne.
Kuşlar öterken sabahı çağırırım usulca,
Sessizliğin koynunda kaybolurum bulutla.
Gözlerim ufukta bir yol bekler, gelmeyen düşten.
Her sabah başlar içimde, vuslatsız bir kervan göçü.
Maviye değen dallarda, hayalin salınır yavaş yavaş,
Bir ninni olur rüzgâr, içime işler telaşla.
Bir çiçek gibi açarım, toprağın koynunda sessiz sessiz,
Adımı bilmez kimse, ben doğanın dilinde giz olurum.
Sarp kayalıklarda yankılanır içimdeki dua,
Bir âşığın gönlü gibi dağlar sarar beni, uzanırım dizlerine huşuyla.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nevin Bahtışen
