KARDELEN
Benim adım Kardelen.
Benim rüzgarım var.
Ayaz yemiş dallarım var.
Sanma ki her önüme gelene baharım,
Kuru ayazlarım var.
Ben, karlı dağların Kardelen'i.
Bakma sana rüzgar gibi estiğime,
Ayazın vurdu sineme,
Benim suçum yok.
Mevla'mın rüzgarı savurdu
Seni benim gönül pınarıma.
Gözden gelen gözyaşlarım
Süzüldü aktı gönlümün pınarına.
Özlem mürekkebiyle
Yazdı kalemim.
Buz olsa da yüreğim
Gözlerine bakmaya kıyamadığım
Hasretim.
Ben, karlı dağların Kardelen'i.
Ayazım soğuk,
Küçük kalbim ise büyük sevdi.
Garip yüreğimde
Hasretine doyamadığım sevdiğim,
Görmüyorum sanma.
Ben ayazın çiçeği,
Sense güneş!
Ben, karlı dağların Kardelen'i.
Gül değilim,
Her önüne gelen koklasın.
Papatya değilim,
Seviyorum deyip
Kanatlarımı koparsın.
Ben, karlı dağların Kardelen'i.
Bir kere güneş gören,
Bir kere ölenim.
Bunu bil adam,
Kardeleni seviyorsan ayazını seveceksin!
Sevmiyorsan
Bütün çiçekler senindir,
Yolun açık olsun!
Ben karlı dağların çiçeği, Kardelen.
Bir kere sever,
Bir gün de olsa
Güneşe bakar, ölür;
Sevdiğine canını verir.
Editör: Hamiyet Su Kopartan
