HAYATSIZ GÖLGELER
Öylesine suya atılan, bir ufacık taş parçası gibi...
Dibe doğru giden ve artık göze görünmeyen gereksiz bir ayrıntı!
Hiçlik zincirinden bir halka kopsa yerinden, hiçlik hiçliğinden ne kaybeder ki?
İnsan sesi duymadan geçen onca zamanın ardından, sesin kendini imha etmiştir!!
Anlatmayı denesen, yollar birbirine düğümlenmiş, bütün hücrelerin anlamsızlığa boyun eğmiştir!!
İfadesi yoktur ki kayboluşun, hatta kayıpken kaybolursun yeniden!!
Uzayan bir işkence türü, seni ipte asılı bırakır, ölmene izin vermeden!..
Yaşıyor olduğunu anlamanın tek yolu, kendi suratına attığın tokatlar olunca, bütün bedensel acıları mucize sayarsın!..
Oysa yaşam, mucizenin tek ismi değil miydi bir zamanlar?..
Nerede ip atlayan birkaç çocuk görsen, gözlerin sele karışır..!
Ölüme alışmak kolay, yaşamın içinde ölümle geziyorsan!!.
Aklını yitirirsin de sanki, göz bebeklerine bir delinin bakışı asılır, varla yok arasında muallaktaysan!..
