HASTAY-I HİCRÂNIN SIRRI
Mühürlü zarf içinde kilitlidir mektuplar,
Lebâlep dolu defînedir, gömülüdür hitaplar.
Sımsıkı sıkılan dişler gizler sırrı,
Âşikâr etmez; çünkü inciler deryâda saklı.
Bir lâhza huzûru sükûn bulmaz hastay-ı hicrân,
Zemherî ayazda nâzenîn yaprak misâli titrer vakt-i tan.
Bu lügâti ne bir bilen bulunur ne tam mealiyle okunur,
Aslında bir dâvettir, yalnız yüreği yetenlere okunur.
Akıl sâhibine her dâvet bir nîmettir,
Bir adımlık yönelme icâbettir, nasîptir.
Gönül tezgâhında renk renk, ilmek ilmek kelimeler dokunur.
Belki de bu yüzden ey Nevşehrî, dilden gelen dile dokunur.
