GÜLMEMİŞ GELİN
Ağlamaktan göz pınarı kurumuş,
Genç yaşta saçları aklarla dolmuş,
Daha taze iken gülleri solmuş,
Kaderin yüzüne gülmemiş gelin.
Henüz fidan iken kırılmış dalın,
Hangi kalem yazmış karadır yazın,
Sararmış yüzlerin, çizilmiş alnın,
Kaderin yüzüne gülmemiş gelin.
Parlayan gözlerin ışığı sönmüş,
Dertler ağır gelmiş, omuzlar çökmüş.
Her gittiğin yere kader ağ örmüş,
Kaderin yüzüne gülmemiş gelin.
Arifoğlu gelir yazılan başa,
Baharı görmeden dönmüş ya kışa,
Geçmişe takılma gününü yaşa,
Kaderin yüzüne gülmemiş gelin.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
