GÖZLERİYLE SAKLAR SEVDİĞİNİ
Bazı aşklar zamanın ellerine teslim olmaz. Onları ne rüzgâr savurabilir ne de yılların ağır yükü silebilir.
Bir bakış bir fısıltı, belki bir sonbahar akşamında yere düşen solgun bir yaprak gibi hatıraların arasında savrulup gideriz ama kaybolmayız. Çünkü bir kez sevmiş bir kalp, sevdiğini içinde saklamayı öğrenir.
Gözlerine çiğ düşse içimdeki pınarlar kurur sanki.
Sıradan bir gün bile içinde senin adının geçtiği bir anıya dokunduğunda bambaşka bir renge bürünür. Geceler, yıldızları tek tek yollar gibi adını fısıldar rüzgâra.
Ben her fısıltıda seni yeniden duyar, her yankıda seni yeniden yaşarım.
Sanma ki seni maziye gömdüm. Zamana emanet edilen duygular solmaz, yalnızca derinleşir. İçimde bir yerde belki eski bir şarkının nakaratında belki iç çektiğim anlarda, seni hâlâ saklıyorum.
Bunu en çok gözlerimde hissediyorum. Seninle bakıyorum dünyaya, seninle görüyorum her şeyi.
İnsan en çok da gözleriyle saklar sevdiğini, değil mi?
Bir çift göz, binlerce kelimenin söyleyemediklerini anlatır. Seninle sevinci gördüm seninle hüzne baktım. Bir düşte buldum kendimi, izlerinle kaplı yolları yürüdüm. Her adımda geçmişi değil, sevdayı taşır oldum.
Zaman belki bizi alıp götürür belki ayırır yollarımızı. Ama senin adını anışım her gün biraz daha büyür içimde. Çünkü bazı sevgiler, yalnızca yaşanmak için değil, sonsuza dek saklanmak içindir.
Ben, seni kendimde saklıyorum. Bir göz kırpışımda bir iç çekişimde bir bahar sabahında pencereme vuran ışıkta. Sen hep oradasın. Çünkü ben; seni, kendimle birlikte yaşıyorum.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nüzhet Ünlüer
