GİTME
İkiye ayrılmış sanki sol yanım.
Kanıyor be sevdiğim, gitme!
Gülmeye darılmış sanki sol yanım.
Gülmüyor be sevdiğim, gitme!
Kalbim iki dağın altında kaldı.
Dağlar ki biri Uludağ, biri Ağrı.
Nedir bu göğsümde yanan; lav mı?
Sönmüyor be sevdiğim, gitme!
Merak etme, çiçekleri susuz bırakmam.
Beslerim sokaktaki kedileri, unutmam.
Bil ki sadece kendimi avutmam,
Olmuyor be sevdiğim, gitme!
Yemek yaptım, bu akşam misafir gelmedi.
Hayalin oturdu tam karşıma, gülümsedi.
Ağladım, lokmalar boğazımı düğümledi,
Yutmuyor be sevdiğim, gitme!
Kalbim zavallı bir bebek, bitmiş gücü.
Sensiz kalmak kâbus, sensiz kalmak öcü.
Gidiyorum dediğin an başlayan acı,
Dinmiyor be sevdiğim, gitme!
O kadar çok ki beni teselli eden,
Yokluğunda anladım; bir, çokmuş binden.
Aklım firar etti edecek, benden;
Gidiyor be sevdiğim, gitme!
Ağustosta üşüdüm, kışın düşün halimi.
Yokluğun cühelaya çevirir alimi.
Sensizlik, sessizliğe esir etti dilimi.
Konuşmuyor be sevdiğim, gitme!
Birlikte yaşlanmak, olmasın batan bir gemi.
Aşk yalan diyenler, haklı çıkmasın emi!
Zehir gibi, sensiz kaynayan çayın demi,
İçilmiyor be sevdiğim, gitme!
Editör: Hamiyet Su Kopartan
