Gidiyorum / İsmet Bozkurt

GİDİYORUM

Sayfa sayfa şiirler oturup saçlarına,
Yazdığım o yerleri yakarak gidiyorum.
İdam kararı verip kirpiğin uçlarına,
Kendi boynuma bir ip takarak gidiyorum.

Gelişin çok güzeldi gönlümde çiçek açtı.
Bakışın güneş gibi dünyaya ışık saçtı.
Uzaklaşıp unuttun aklından neler geçti.
Dönüp dönüp ardıma bakarak gidiyorum.

Sebebi nedir söyle var mıydı bir eksiğim,
Sesini duymadığım günlerdi can kesiğim,
Ana, baba, yâr bildik kalp mühründür eşiğim,
Senin dünyandan artık çıkarak gidiyorum.

Ne de çok yakışmıştık gören bize imrendi.
Anlamadım bu sevgi birdenbire kirlendi.
Kafandaki kuşkular sanki bir değirmendi.
Bulattığın nehirde akarak gidiyorum.

Yazdığım son şiirdir belki de en son türkü.
Dilindeki nameler beni yıkan tek korku.
Gizlendiğin o örtü yok ki ecelden farkı.
Yaralanmış kuş gibi sekerek gidiyorum.

Gitsem de bitmeyecek sevdan içimde durur.
Gömülürsem mezara benim visalim olur.
“Dilsiz Kalem” başını her gün taşlara vurur.
Hicran göğsüne hançer sokarak gidiyorum.

Yaşadığım tek aşktın nasıl çabuk bitirdin.
Nefesine muhtaçken bana ölüm getirdin.
Sevmeye doyamazdım musallaya yatırdın.
Kendi kafama kurşun sıkarak gidiyorum.

Editör: Serhan Poyraz