GEVEN
Gülden âlâ çiçek açar,
Görebilene geven.
Nerde gönül gözü,
Ne o gözle görebilecek seven?
Sözlere baksan her cümlesi cennetten çıkma,
Şeddeler sevişmek için
Harekeler çakma;
Aşkı kelamın,
Elif'ten Ye’ye her harfi yavan.
Gayrı herkes
Yakup, Kenan ilinde.
Gayrı herkes
Yusuf, kör kuyuda.
Biz ki geven misali,
Çalı olsak da bir kıyıda;
Leyla deriz, ille de Leyla,
Züleyha olsa nafile gelen!
***
Editör: Nevin Bahtışen
