GELEMEM ARTIK
Yıllar geçiyorken ömürler bitti
Yollar da kapandı umutlar yitti
Gönül boş hayalin peşinden gitti
Çok zor yasakları delemem artık
Bekleme sen beni gelemem artık
Ne yakın ne uzak menziller bize
Bil ki kurtulamam düştüm dehlize
Engeller kurulmuş dağla denize
Dağları un edip elemem artık
Bekleme sen beni gelemem artık
Bir yerde maziyi unutmak gerek
Nafile aşk için çektiğin kürek
Kader vurmuş yine yaralı yürek
Derdi derman diye belemem artık
Bekleme sen beni gelemem artık
Bu denli efkârı başa bıraktık
Sevda bahçesini taşa bıraktık
Nemlenen gözleri yaşa bıraktık
Akan gözyaşımı silemem artık
Bekleme sen beni gelemem artık
Yıkıldı köprüler geçilmez oldu
Saçıma sığmayan akları doldu
Taze baharlarım hazanla soldu
Bundan sonra vuslat dilemem artık
Bekleme sen beni gelemem artık
Benim payıma bir sensizlik düştü
Seninle mutluluk sanki rüküştü
Kâbuslar içinde gördüğüm düştü
Sonumuz ne olur bilemem artık
Bekleme sen beni gelemem artık
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
