EYLÜL
Eylül, kimine göre yaprak dökümüdür,
Kimine göre de yaprağın ölümüdür.
Eğer bana sorulacak olursa eylül,
Ağacımın, kökünden sökülüşüdür.
Yağmur sularının serin serin akışıdır,
Bir gelinin işlediği gök nakışıdır.
Yaralı ceylanın son soluk bakışıdır.
Eylül, dağ gibi bir adamın yıkılışıdır.
Eylül, kulakları sağır eden bir nidanın,
Yürekleri yakan bir haykırışın işitilişidir.
Bazen de bir canın, bir fidanın
Aramızdan sessizce göçüp gidişidir...
Rüzgâr eser, dal feryat eder gazelinden;
Kimse anlamaz bu yorgun pınarın hâlinden.
Gönül burkulur yârin sitemli dilinden;
Eylül, bir yiğidin ömründen geçişidir.
***
Editör: Nevin Bahtışen
