DUVAR
İnsan en çok hayallerinin önünde,
Kendi ördüğü duvarları yıkmakta zorlanır.
En sert kayalardan üst üste dizmistir;
Kırgınlıkları,
Yanılgıları,
Kızgınlıkları,
Birikmiştir kat kat.
Yorulmuştur dünlerden.
Yarını düşünemez olmuştur.
Işıksız bırakmıştır o duvar.
Penceresiz, kapısız, karanlık...
Direnci kalmamıştır artık,
Olmazlara yenilmiştir.
Çıkmazlardadır.
Hiçbir ses, hiçbir nefes yoktur.
Kendi ördüğü duvarlar sonlandırmıştır umudunu.
Farkına varıncaya kadar,
Hazır oluncaya kadar,
Kendi eliyle yıkıncaya kadar,
Yalnızdır…
