DOST BİLDİĞİM
Yıkıldı şehirler, göçmekte yollar,
Dünler dün değildir yarınlar kötü.
Sıralı uzanır bizim ölüler,
Diriler acılı mutlu değildir.
Cennetten parçalar binalar yerde,
Düşüldü çaresiz binlerce derde,
Kurtulan canlarsa kim bilir nerede,
Anneler evlatsız yürek seğirtir.
Babalar ağlıyor tunçtan yürekti,
Enkâzda kaybolan yıllar emekti,
Böylesi acılar bizler denk geldi,
Dedeler, ebeler bakışı yerde.
Umutlar son buldu başlar harfiyat,
Yeniye biriler çekiyor fiyat,
Sürecek deniyor tekrardan hayat,
Göçlere düşüldü sonu gurbettir.
Dağların başında karlar buz tutmuş,
Toprak aldığını derine yutmuş,
Yüzlerde acılar meskene yatmış,
Umudun gülleri kara renklidir.
Açlık var,yokluk var, hiçlik var bilin,
Silkinin hep birden kendiniz gelin,
Önünde durulmaz acılı selin,
Cömertlik zamanı varlık tutanlar.
