DE BANA KOCA YUNUS
Söyle bana Derviş Yunus, de bir yol.
Aklı isyandaysa ne yapsın bir kul?
Senin de bir zaman düşüncen şaştı.
Aklın fikrin sordu, hep sorguladı.
Senin de isyana düştü yüreğin.
Yola düşüp gece gündüz ağladın.
Koca Yunus aklın neden karıştı?
Yunus menziline nasıl ulaştı?
De bana maksudun sen nasıl buldun?
Neredeydi, kimden muradın aldın?
Ah! Nasıl duruldu, o deli gönlün
Yunus kendisiyle nasıl anlaştı?
Ben bir deli deniz, durmaz coşarım.
Yorulur nefessiz, hâlsiz kalırım,
Yaprak gibi titrer, dalda üşürüm,
Yunus kendi kendisiyle nasıl barıştı?
Pirim Yunus yolun zordu yürüdün,
Hep sabır istedin hiç yorulmadın.
Yalın ayak dağı, tepeyi aştın.
Yunus, gerçeğine nasıl ulaştı?
Zamanında seni anlayamadım.
Senin gibi gezip arayamadım,
Sevgi kaynağına ulaşamadım,
Yunus nefsi ile nasıl savaştı?
Ben derdime derman nerde bulurum?
Ben vuslata, hangi yoldan giderim?
Dağlardan, taşlardan yardım umarım…
Yunus yüce aşka nasıl erişti?
Gece gündüz derdim Mevlam'ı bilmek,
Huzuruna durup rızaya ermek,
Cemalini görüp de cennete girmek,
Bu sır ile Yunus nerde buluştu?
Bir var bir kaybolur, gözden ışığım.
Şikayetim kendim, el barışığım.
Ararım hikmetin, boştur kaşığım.
Yunus Mevla'sına nasıl kavuştu?
***
