ÇOK ÖZLEDİM BAKMAYA KIYAMADIĞIMI
Ah o gözlerine hasret kaldığım!
Nasıl özledim o bana can veren bakışlarını.
Hangi bahardasın bilmiyorum.
Yüreğin hangi ayı gösteriyor yâr?
Ben yine kaldım
Rüzgârlı Eylül’de.
İçim yine rüzgârlarla dolu.
Bir gün görür müyüm tekrar
O ela gözlerini?
Bir gün tekrar iki kelam
Edebilir miyim ki seninle?
Görsem de dilim tutulur
Hasretimden.
Konuşamam o hiç bitmeyen
Gözlerimin selinden.
Kaç ay geçti bilmiyorum
Seninle gülüşmeyeli,
Seninle kavga etmeyeli.
Şimdi düşünüyorum da
Boşunaymış o kavgalar.
Boşunaymış gönül kırmalar.
Sen yoksan her şey boşunaymış.
Uyumaya korkuyorum artık.
Ne tarafa dönsem gülüşün,
Ne tarafı izlesem,
Benden kaçışın.
Hasrete gebe kaldım bir bilsen…
Neredeysen bul beni.
Aynı yerde,
Aynı saatte,
Ben yine Eylül’deyim.
Ama sen Eylül'ü bekleme.
Selam okunmadan gel de
Son nefesi mi vermeden gör beni.
Çok özledim…
