BUZ KIRIĞI
Dağa giden yoldan,
Ovaya inen selden,
İnce bir halden,
Türküler esiyor yelin kanadında.
Binlerce hatıra şaha kalkıyor.
Sevda sekiyor adım adım.
Mızrap hep yürekte,
İnleyen tellerle bağlı kolum kanadım.
Her notada her vuruşta,
Çocukların ayakla kırdığı,
İnce buz çıtırtısı…
Gönlümde kırılmayan yer kalmadı.
Yeni bir türkü ezgisi,
Buz kırığı adı.
***
Editör: Bilgi Şakar
