BİR UMUT TÜRKÜSÜ
Bir umut düşer kalbime yanar
Tutmaya varsam içimde kanar
Bir an sevinsem yazgım da ağlar
Ardından acılar usulca sarar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Kırılır içim sessizce kanar
Dilimde hece titrer de donar
Geç kalmış ömrüm kapımı çalar
Sürgün cümleler içime dolar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Belki bir sabah güneşim doğar
İçimde saklı umutlar çağlar
Geç kaldım dediğim yollar açar
Zaman yarama merhemler sarar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Bir sızı düşer geceme yanar
Rüzgâr adını kulağıma çalar
Sus derim içim yeniden ağlar
Yorgun hatıra kapımı arar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Kendi yıldızım içimde yanar
Sakladım sandım karanlık anar
En gizli acı derinden kanar
Yüreğim ateş içinde yanar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Bir gölge düşer akşamıma dar
İçimde kırgın umutlar var
Ne yana dönsem önüm hep duvar
Kader dediğin insana ağlar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Bir yanım küser bir yanım arar
Sevda dediğin insanı yakar
Bir ince hüzün damarımı sarar
Yalnızlık denen içime dolar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Bir kor düşer de bağrımı yakar
Sabrım tükenir içimde akar
Ne yana baksam kaderim çıkar
Yazgı dediğin insana ağlar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
Bir ses uzaktan adımı anar
Kalbimde gizli yaralar kanar
Yüzüm gülerken içim hep ağlar
İnsan en çok kendine yanar
Vay gönlüm ben neyleyim seni
Dert üstüne dert eyledin ya beni
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
