KOCAMIN KARISI / ALICE FEENEY
Bugün sizlere Alice Feeney'in kaleminden çıkan “Kocamın Karısı" adlı kitaptan bahsedeceğim. Gerilim dolu bir kitap olmasına rağmen sonlara doğru biraz hızlandırılmış bir konusu vardı diyebilirim ama genel olarak güzeldi. Haydi gelin, konusuna geçelim kitabın.
Bir gün eve dönüyorsunuz, anahtarınız kapıyı açmıyor. Kapıyı açan kadın size tıpatıp benziyor ve kocanız onun kendi karısı olduğunu iddia ediyor...
Alice Feeney yine zihnimizin sınırlarını zorlayan, her sayfasında "Kime inanmalıyım?" dedirten nefes kesici ve ters köşelerle dolu bir psikolojik gerilimle karşımızda.
Eden Fox, sergi gecesinin öncesinde her zamanki gibi rutin koşusuna çıkar. Ancak Hope Falls’taki yeni ve büyüleyici evi Spyglass’a döndüğünde hayatının en büyük kabusu başlar. Anahtarı kilide uymaz. Kapıyı açan yabancı kadın ürkütücü derecede kendisine benzemektedir ve dahası, kocası o kadının kendi karısı olduğunu iddia etmektedir. Üstelik Eden’in çaresizliğini katlayan çok kritik bir detay vardır: Sosyal medya kullanmamakta, cüzdanı ve kimliği yanında bulunmamakta, kasabada kendisini tanıyan kimse de yer almamaktadır.
Diğer tarafta ise Londra’da sakin bir hayat sürerken aldığı tıbbi bir teşhis ve anneannesinden kalan gizemli bir mirasla hayatı altüst olan Birdy vardır. Birdy’nin yolu Hope Falls’a düşerken kasabada insanların tam olarak ne zaman öleceğini tahmin ettiğini iddia eden karanlık bir kliniğin varlığı gün yüzüne çıkar.
İki kadının yolları kesiştikçe ve güvenilmez anlatıcıların zihinlerinde dolaştıkça gerilim tırmanıyor. Kimsenin göründüğü kadar masum olmadığı bu kurguda şu dehşet verici soruyla baş başa kalıyoruz: Bir insanın kimliği, evi ve hayatı elinden ne kadar kolay alınabilir?
Siz Alice Feeney’nin ters köşelerle dolu anlatım tarzını seviyor musunuz? Bir gün eve geldiğinizde kapıyı sizin yerinize bir başkası açsaydı ilk tepkiniz ne olurdu?
ALINTILAR
"Sanırım hepimiz kendi hayat sahnemizin aktörleriydik; bazılarımız bunda diğerlerinden daha başarılıydı, hepsi o."
"Keder, umudun Azrail'iydi ve umut olmadan bizler birer hiç olmaktan öteye gidemezdik."
***
Editör: Serpil Azapoğlu
