BEKLENEN SEVGİLİYE
“Beklenen Sevgiliye”, kelimelerin susmayı öğrendiği yerde başlayan bir kitaptır. Özlem Saba, bu eserde aşkı anlatmaz; aşkın içinden sızan gölgeyi, yankıyı, kırığı ve bekleyişi dile getirir. Her şiir, kalbin gecikmiş bir itirafı gibidir; söylenememiş olanın, yarım bırakılmış bir duanın dilidir. Okur bu sayfalarda dizelerle değil, bir ruh hâliyle karşılaşır.
Bu kitapta aşk, coşkuyla koşulan bir mutluluk değildir; ağır ağır taşınan bir yazgıdır. Beklemek, sabırsız bir boşluk değil, zamanın içinde incelen bir sadakattir. Şiirler, yanlış vakitlere düşmüş doğruları, cesareti ertelenmiş sevgileri, dokunulamayan yakınlıkları fısıltıyla açar. Kimi dizeler bir çağrı gibi yükselir, kimileri bir vedanın külleriyle susar. Ama her satır, kalbin inkâr edemediği bir hakikati taşır.
Özlem Saba’nın dili süslü değildir; derindir. Sözcükler bazen bir yara gibi kanar, bazen bir dua gibi sarar. Kadın olmanın sessizce taşınan yükü, aşkın toplumsal kalıplar arasında daraltılışı, sevilmenin çoğu zaman bir bedel hâline gelişi bu şiirlerde görünür olur. Ancak bu kitap, yalnızca kırılmayı anlatmaz; kırılırken kendi merkezini kaybetmemeyi, sevilmese de kendini terk etmemeyi de öğretir. Çünkü burada aşk, başkasına yönelen bir tutku kadar, insanın kendi varlığına sadakatiyle ilgilidir.
Beklenen Sevgiliye, bir şiir kitabı olmaktan çok, kalbe bırakılmış uzun bir bekleyiştir. Aşkı yaşamış olanlara, beklemiş ama gelmeyeni bağrında büyütmüş olanlara, susarak direnenlere yazılmıştır. Bu kitap okunmaz; içine girilir. Ve son sayfa kapandığında, okurun kalbinde adı konmamış bir boşluk, ince bir sızı ve sessiz bir hakikat kalır.
BEKLENEN SEVGİLİYE - BÖLÜM 1
Benim göğümde hiç yıldızlı gece yok
Hep karanlık yaşadım sevdalarımı
Hiç ateşe kesmedi sevişmelerim
Hiç soluk soluğa kalmadım gecenin bir yarısı
Hiç dans etmedim loş bir ışık altında
Dokunurken parmaklarım avuçlarına
Kimseyle hiç, ‘Bir’ olmadım ben
Bundandır günahkar sayılışım
Kendini denizinde aklayan küçük nehirler gibi
Kaygısızca coşmadım hiç
Oysa Aşk’a kara sevdalıydım
Bilmeden nereye gideceğimi
Kendimi hiçbir yürekte bulamadım ben
Bundandır gözlerimin sürekli yollara dalışı
***
Editör: Neşe Kazan
