BEN ÇOCUĞUM ANNE
Çocuk kalbimde,
Yanlışı, doğruyu bilmiyorum.
Öğreniyorum anne.
Bizim de gözlerimize ışıltı gelecek mi?
Bir parça ekmekte bir damla suda,
Biz de mutlu olacak mıyız?
Karnımız ne zaman doyacak anne?
Güneş ne zaman açacak bizim evde?
Kader denilen bu yazgımız,
Ne zaman değişecek anne?
Soruyorum çünkü
Ben bu dünyayı bilmiyorum.
Anlamıyorum, öğreniyorum.
Ben çocuğum anne.
Daha dünyaya gözümü açmadan,
Omuzumda acı yüklerin
Ağırlığını taşıyorum anne.
Mutluluk denen şey bu kadar mı az,
Bizden önce mi kapmış başkaları,
Çok değil be anne
Birazcık ben de bakayım,
Mutluluğun tadına.
Söz bir daha istemeyeceğim.
Bir kez aldım ya tadını,
Ben hep mutlu olurum.
O sonsuza kadar yeter bana.
Çocuk kalbimde,
Mutluluğu tatmış olurum anne...
***
Editör: Serpil Azapoğlu
