BEN BUYUM
Affedebilmem ve düzelebilmem için, kendi çocukluğumu yeniden büyüttüm içimde. Biraz eski biraz yeni metodlarla yoğurdum; şekil verdim çocuk ruhuma.
Büyüdük… Genç olduk. Her adımımızın birilerinin eleştirilerine maruz kalabileceğini bilerek büyüdük. Kimi zaman ne giyeceğimizi, nasıl konuşacağımızı bile seçemez olduk. Çünkü yanlış anlaşılmaktan, yargılanmaktan çekindik. Bize “terbiye” olarak öğretilen kurallar arasında büyüdük.
Özgüvenimi kaç yaşımda kaybettim, hatırlamıyorum; sessizce çekilip alınmış içimden. Küçük bir bakış, ölçüsüz bir söz, yersiz bir kıyas bile içimde büyük izler bıraktı. Kendi sesimi bastırdım, hissettiklerimi gizledim; sırf birileri kırılmasın, kızmasın, beni sevsin diye. Başkalarının doğrularıyla var olmaya çalışırken kendi varlığımı hiçe saymışım.
Kendi yapımda olan hallerimi, duygularımı, düşüncelerimi “Ben buyum, beni böyle kabul edin.” diyebilmek yıllarımı aldı. Aynada gördüğüm yüzü sevmenin, kim olduğumu sahiplenmenin ne kadar zor ama bir o kadar da özgürleştirici olduğunu öğrendim.
Bedenen var olup ruhen başkaları olmak ne kadar zormuş anladım ve içimde yıllarca susturulmuş bir çocuğun sesini yeniden duydum: “Sen yeterlisin. Olduğun halinle, kırıklarınla, eksiklerinle bile güzelsin.”
Önce yazdım, sonra okudum kendimi ve “Ben buyum.” dedim.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Deniz İmre
