ASTIM DUYGULARIMI
Üşürken sensiz akşamda,
Kazıdım toprağı tırnağımla,
Gömdüm gözyaşlarımı, düş kırıklarıyla.
Yaktım senden kalan ne varsa
Attım yüreğimi aynı korlara.
O deniz kıyısıydı;
İlk oturduğumuz yer.
Yine kızıl bir akşam,
Yağmurlarla ıslanan.
Saldım ruhumu engin sulara,
Sonra topladım anıları bir bir,
Serdim göğsüme,
Kurur diye sensizliği anlatan rüzgârda.
Her birinde bir mandal sancı,
Her birine bir gözyaşı,
Uzatıp saçlarımı
Tel tel uzaklara savruldum.
Yılların yükü ağır,
Bak sırtımda izleri var acıların.
Gözlerimde silinmeyen derin bir hüzün.
Küskün yüreğim, kavgalı ve yalnız,
Sesimi kaybettiğim, suskunlukta buldum kendimi.
Her adımda uzadı gittiğim yolar.
Bir bulutun gölgesinde
Oturdum bu akşam,
Rüzgârın fısıldadığı sırlarla,
Sessiz iç çekişlerimle,
Kalbimde kırıklardan süzüldü özleyişlerim.
Hüzünle sarılı saçlarımdan tellerle
Kayboldum yine, ağladım!
Yolumu kaybetmekten korkarak baktım!
Nasıl da yorgun gönlüm.
Kelimeler tükeniyor dağınıklığımda,
Beyaza dönmüş bak bütün renkler.
Yalnızlığın çığlıkları nasıl da cesur,
Yankılanıyor yokluğuna!
Biliyorum...
Az sonra vebali bir yaş düşer yanağıma.
Kaybolan ruhum sokaklarda dolaşırken,
Eski hatıralar asılı, saçlarımdan ördüğüm tellerde.
Gün batımı, suskunluğa bürünmüş,
Asıyorum senden armağan zamanları.
Asıyorum bende kalanları.
Asıyorum gözyaşımda her bir damlayı.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Suna Türkmen Güngör
