ANAM
Sancılı doğumumun ılık tebessümü
Elim, ayağım
Karabasanlı düşlerimin duası
Ayaz günlerime düşen yaz bahçem.
Anam,
Fırtınalı denizlerin üzerine kurduğun
Uçurtma tadında salıncakla bana nefes
olurken
Posedion aciz,
Bense özgür dünya oldum kollarında.
Anam,
Sayralı gecelerimin isterik İbni Sina’sı,
Ufkumu gökkuşağına boyayan kadın.
Yokluğuma adanan can.
Cennetimin kiltsiz kapısı.
Anam,
Nafakası kader,
Bakan gözleri saklı keder.
Hiçliğimin zincirli prangası.
Anam,
Hangi cümle anlatabilir seni.
Hangi güçlü ses bastırır içindeki
evlat sevgisini.
Adımlar ağır.
Canıma verdiğin can çokca ağır.
Anam,
Göğsünde sabahladığım sığınağım.
Kuşluk vakti odama doğan ışığım.
Soframda vazgecilmez azığım.
Anam,
Yabana değen ilk aşkım.
Anam,
Bilirim, gizli tuttuğun göz yaşlarıyla
doldurdun çeyiz sandığını.
Adakların uçurum oldu,
kör kuyu oldu itilmelik.
Sır vermedin öfkeli erinin önünde mendirek.
Günahların hapsedildiği yer oldu da yüreğin,
Bin parçaya bölündün şekilsiz,
Yine de ah demedin
Gül suyu döktün çocuklarının koynuna.
Anam,
İki gözümün sevdalı nazarı
Tüm mevsimlerimin yediveren baharı.
Ayazmam,
Zemzemim.
Üşütmeyen zemherim.
Bu can benden önce senin.
