Affetmiyor

AFFETMİYOR

Susturup kalbimi çok ikna ettim
Gönlüm affetse de göz affetmiyor
Bir daha olmaz deyip yemin etsen de
Kapanmış  yarayı iz affetmiyor

Arkanda bıraktığın koskoca zaman
Boğazda düğümlenir geride kalan
O fotoğraf düşmüşse gönül duvarından
Takvimler inat etse de 
dün affetmiyor

Ne kadar iç çeksem de 
yürek yangın yeri
Yaktı kaptan seferdeki 
tüm gemileri
Savruluyor benim gibi hayat dümeni
Okyanusa yaklaşsam da
göl affetmiyor
Bir sazın telinde saklı 
bütün nağmeleri
Sen sussan, yaradaki tuz
 affetmiyor