10 KASIM VE ATATÜRK
Rüzgârlar esiyor Anıttepe’den.
Bir bulut yükseldi Anıtkabir’den.
Çöle döner ülkem hasretse suya.
Yağmurlar kesilmez Anıttepe’den…
Vahadır Atatürk susamışlara.
Aydınlıktır gece karanlıklara.
Yolunu şaşırmış, unutanlara.
Tariftir Atatürk Anıttepe’den…
Unutma milletim, dünü bugünü.
Kim yok etti senin felaketini.
Mamur etmişken bu güzel ülkeni.
Başını çevirme Anıttepe’den…
Bak On Kasım yine günlerden bugün.
Düşünmek günüdür, nedir gidişin.
Dostu az düşmanı çoksa ülkenin.
Gücün yükseliyor Anıttepe’den…
Tükenmeyen kaynak Anıttepe’de.
Gücün saklı bitmez hazinesinde.
Bilgi ışığında, ilim yolunda.
Aydınlık günlerin Anıtkabir’de…
Gafil olma kardaş, düşme yanlışa.
Çıkarlar peşinde koşma yandaşa.
Vatanı, Atayı koyarsan başa.
Yönünü çevirme Anıttepe’den…
Özer’im diyor ki hasretim coştu.
Milletim Atam’ın yanına koştu.
Sensiz ülkem yalnız, karanlık, boştu.
Hep yüksel, ülkeme Anıttepe’den…
***
