ZORLAMA
Kırdım kıralı bir dişini aşk somunumun
İçine girme çabalarım sonuçsuz
Yalama olmuşuz, ısrarla savaşıyoruz
Yeni dişler kırıyor içimizde tüm dönüşler
Cıvatadan bir hayat yaşıyoruz
Biz miydik delice seven; Allah’ım bu nasıl şey?
Kendimizi gördükçe, kendimize şaşıyoruz
Sevişmek artık rafta, resmen savaşıyoruz
Her yerimiz örselenmiş, yara, bere içinde
Ve hâlâ çılgınlar gibi üstlerini kaşıyoruz
Eski kirli çamaşırlar ulu orta serili
Öfkeyi gergin yay gibi yanımızda taşıyoruz
Olumsuzluklar karşıda, nefret, hiddet dipdiri
Ha geldi, ha gelecek birinden çek vur emri
Hasır altı ederek sorunları aşıyoruz
Bu ne alaka demeyin, bu işin raconu bu
Resmen köpekler gibi her gün dalaşıyoruz
Kırılan kolun da olsa, yen içinde kalmalı
Dışarıdan gözleyenler mutlu yuva sanmalı
Karışmış çile gibiyiz, açtıkça dolaşıyoruz
Ne mesafenin sosyali ne benliğin ucu var
Her konuda çamur atıp, doyuma ulaşıyoruz
Çaresizce çabalıyor eş, dost; arabulucular
Ne çare geçmişimizde kayda değer acı var
Korona virüsü gibi, değdikçe bulaşıyoruz
***