ZAMAN ÇİÇEĞİM
Bir su damlasıydın önce,
Sevgiyi kuran rahmimde.
Göğsümde yankılanan bir sonsuzluktu kalbin.
Bastım yavaşça gecenin alnına adını,
Tuttu ellerimden gökyüzü,
Senin gözlerine taşındı yıldızlar.
Oğlum; ben seni bir rüyanın kemiklerinden ördüm,
Unuttum tüm arzularımı.
Sen gelmiştin, minicik yüreğinle,
Dolmuştu dünyam.
Sildim uykularımı teninin teriyle.
Dudaklarımda göklerin öpücüğüydü ilk anne deyişin.
Varlığınla galaksiyi taşıyorum omzumda,
Gülüşüne tutunuyor gezegenler.
Kırılmasın diye bir kuşu örtüyorum dualarımla,
Yüreğine konsun diye ışığı.
Yeniden doğuyorsun her sabah içime.
Büyüdükçe sen, ben küçülüyorum zamana.
Kalbim dev bir aşk ormanı senle,
Her gün farklı yeşeriyor sevginle,
İçimdeki sonsuzluğun en güzel yankısı oluyor sesin.
Her temmuzda; iyi ki doğdun derken
Yeniden anne oluyorum, her nefesinle.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz