YOL KENARINDA
İyleşmez içimde derin yaralar
Anam bacım yok ki yaram saralar
Yârim yaban elde bağlar karalar
Oturup ağladım yol kenarında
Seyyah olup gezdim yalan dünyayı
Felek usanmadı taktı kancayı
Yine geçemedim derin deryayı
Oturup ağladım yol kenarında
Kaybettim yolumu çıkmaza girdim
Tükenmek bilmiyor çileyle derdim
Vefasız birine önrümü verdim
Oturup ağladım yol kenarında
Bulut yağmur olup sele dönünce
Aydınlık hânemde ışık sönünce
Umutsuz biçare ömür geçince
Oturup ağladım yol kenarında
Celal der yoruldum gücüm kalmadı
İyi bir gün gelip beni bulmadı
Güvendiğim dostlar kapım çalmadı
Oturup ağladım yol kenarında
***