YOL ALIRKEN
Sen hep vardın yürek hanemde!
Düşlerime sokuldun gizlice
Sen bakma bana öyle!
Yurdumsun diye güvenme.
Ben kendimde yol alırken,
Kimi düşlerimi diker yeşertirim,
Kimini hasat ederim,
Hayat yolculuğunda yaşar giderim.
Gece bir gizem, çözerim gözlerinde,
Zaman ilmek ilmek çözülür.
Hayat yolunu ömür tezgâhında dokurken,
Sen, bir nakış gibisin yürek gergefinde.