YOKLUĞUN KADAR YALNIZ
İyiyim ben…
Merakındaysan şayet,
Günler geçiyor ardı sıra;
Borç harç, yani kıt kanaat…
Ama içiyorum hâlâ!
Hâlâ türkü dinliyorum.
Hâlâ asi yüreğim…
Gece çökünce kentin üstüne,
Fırtınalarda boğuşuyor yüreğim.
Cam açık yatıyorum;
Duvarlar yürür üstüme korkusundan.
Ansızın uyanıyorum gecenin bir yarısı,
Oturuyorum sigaranın ateşinde…
Ve bakıp samanyoluna;
Aynı yıldızın altındasın diyorum kendime…
Bir kelebek kondu, balkonuma dün sabah;
Konuştuk biraz…
Memleketin hâli üzüyor beni.
İsyanım depreşiyor yani!
Dinlemiyorum haberleri.
Nasırlandık yetimleri duymaktan;
Gencecik çocuklar ağır ağır ölürken!..
Susarken ülke;
İyiyim ben…
İyiyim,
Yüzüme yalancı bir gülüş yapıştırdım.
Sol yanım sancıyor biraz!..
Şiir demliyorum gece,
Sabah şiirli menemen…
Akşam birkaç mısra ekiyorum yokluğunda çorbaya…
Yokluğun kadar yalnızlığım işte!
Kalmazsam kendimle;
İyiyim ben!
İmge imge,
Mısra mısra,
Şiir sardım yarama...
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz