UNUTULMUŞ YANIM
Şiirlerinde neden hep çocuklar var? Dediler.
Dedim ki:
Ben çocukluğumu özledim.
Kiraz dallarında kalmış gülüşlerimi,
Dizlerimde yara izlerini,
Çamurdan yaptığım oyuncak evleri özledim.
Büyüdükçe eksiliyormuş insan,
Uçurtmanın peşinden giden hayallerim gibi.
Ve ne zaman bir çocuğa şiir yazsam,
Unutulmuş yanımı bulurum dizelerde.