TİN
Kapkaranlık bir gece,
bitiyor yavaş yavaş.
Gözlerim, ah gözlerim görmüyor,
Gözükmüyor hiçbir şey!
El yordamıyla aranıyorum,
Her şey var, ben yokum
Gözümü açabilsem değişecek
Çevremde uçuşan çok şeyin rengi.
Allar, morlaşacak,
Yeşiller, sarılaşacak,
Simsiyah ne varsa aklanacak
Herkes az
düşlerimle birlikte, ben çokum.
Elimi tutanları ayırt edeceğim.
Kim dost kim düşman farkedeceğim.
Ne kötüye dokunup kötü olacağım
Ne de herkesi olduğundan çok iyi göreceğim.
Olmayacak içimde yıkım.
Dilimi zapt edebilsem tat gelecek ekmeğe,
Yanlış olan ne varsa ayıklayacağım birer birer.
Ne kötü bir söz kalacak
Ne kirlenmiş insanlar,
Güzelliklerle dolacak çıkım!
Yolumu kendim çizeceğim.
Bıkmayı, korkuyu atacağım bir kenara,
Zamana meydan okuyacağım.
Zaferler beni bekliyor,
Akşam da olsa, geceler yeniden başlasa da
Ben korkularımı geride bıraktım.
Varlığımı yokluğumdan çıkarıp,
Meydanlarda bir isyan bayrağı açıp;
Ben varım diyorum, çığlık çığlığa,
Dünya durdukça var olacağım!
İlan ediyorum bütün arşa,
Barışa, özgürlüğe uzanan yolda.
Bu benim en güzel hakkım.
İnsanım ya insanım ben!
Ortaya çıksın, benden saklanan ne varsa
fark edilsin farkım!
Başka ne isterim ki Hakk'tan!
Başka ne isterim!..
***
Editör: Suna Türkmen Güngör