SORUYORUM GÜNEŞE
Rengi solmuş gecenin içinde bir peri
Sabahın ilk ışığıydı onu benden alan.
Sadece küçük bir anıydı, biraz da hüzün..
Böyle mi özlenirdi, güzelliklerden geriye kalan?
Boynu bükük bir serçe,
Kuru dallarda mahzun..
O da mı ayrılığı yaşıyor, yoksun der gibi, yoksun!
Aşk denilen bir avuntudan ibaret değil ki
Çocukça düşlere dalıp insan avunsun..
Bir teselli olsun, sevgiye aşka dair
Giden bıraksın ardında bir gülümseme
Umuda öykünsün ozanlar; şarkı şiir
İçim seller gibi taşıyorum nehir nehir..
Her vuslatın ardında ayrılık mı var?
Hep aynı mıdır bu kader, tersine akmaz mı sular?
Aşkın alevi yakıyor, gün ışığında buhar..
Sevdadan yana muzdaribim ya, yine ahuzar..
Hor görülmez seven, güzelliğin kadrini bilen.
Yar olmuyor her yüze gülen.
Aldanma ey garip!
Yine de hoş tut kalbini, sevmek çok güzel..
Güzellik bahane, sevgi uğruna şarkı ve gazel!
Soruyorum güneşe;
"Neden hep gülümsüyorsun?"
"Gülümsemem mutluluk saçıyor" diyor
Işığımla mutlu tüm evren
"Bulutlar yağmur olup yağıyor" diyor giderken..