SONSUZ VEDA
Son kez baktım arkandan giderken.
Soramadım, niye acele ediyorsun böyle erken.
Ne bir baktın ne de bir veda ettin.
Sessizliğe gömülüp gittin köşeyi dönerken.
Sana gitme demedim, diyemedim
Çünkü bu olanlara anlam veremedim.
Nereden çıkmıştı bu acı veda,
Üstelik beni bu kadar severken?
En son gözlerimiz konuşuyordu:
Diller susmuş, kulaklar duymuyordu.
Oysa birbirimize akit sözleri vermişken,
Bu ani ayrılık çok çabuk geldi, erken!
Hatırlar mısın "Koşarak geliyorum eve"
Derdin, zaman kaybı olmasın diye.
Çiçekler gibi güzel kokan sevdiğim,
Şimdi nereden çıktı bu gitmeler, niye?
"Yoktur" diyordun "senin gibisi"
Yoksa yalan mıydı söylediklerinin hepsi?
Tek gerçek vardı o da sen, boştu gerisi.
Sırası mıydı şimdi, bu gitmeler neyin nesi?
Her uykuda bu bir rüyadır diyerek
Kendimi kandırıp inandırıyorum.
Ah be sevgili, bütün suçu sana atarak
Nereden çıktı şimdi bu veda diyorum!
Editör : Hamiyet Su Kopartan