SON DEM
Ay düşmüş
Yakamozlar gibi
Titriyor yüreğim
Loş bir yanlızlığa
Hançer gibi
Vuruyor sineme
Özlem ve hasretim
Her şey
Her yer sessiz
Neyleyim dünyayı
Neyleyim
Var ile yok olanı
Yar bensiz
Can bedensiz
Masamda
Bir içimlik sigaram
Bardağımada
Soğuyan
Demli bir çay
kalemsiz, mürekkepsiz
Her dem
Dokunuyor hislerime
Kelam biçare
Yetmiyor kifayete
Katre katre
Döküyorum
Ömür sayfalarıma
Penceremde
Buğulu bir perde
Aralıyor
Gönül kapılarımı
Aralıyor
son deminde
Açıyorum gözlerimi
Fersiz, perdesiz
Şiirler yetim
Mısralar öksüz
Soğuk duvarlar
Soğuk odalar
Sessiz, kimsesiz
Kelam kifayetsiz
Avuçlarımda
Buruşuk sayfalar
Masamda
soğuyan bir çay
Tablamda
sönmüş sigaralar
Yar bensiz
Can bedensiz