SİS PERDESİ
Sis perdesi, görmek istediklerimizi gösterir, görmekten memnun olmayacaklarımızı puslu kar beyazı dumanları içinde hapseder, içinde yoğurur.
Göreceklerimiz arttıkça bulutların şişmesine, kütlesinin olmasa da hacminin artmasına vesile olur.
Gördüklerimiz şeffaflık, yorumsuz algılarımızdır. Göremediklerimiz yoruma açık her gözün görüş açısına göre anlam kazanmış olaylar, düşünceler, ham bilginin safça evrilmiş halidir.
Don kişotvari, içinde ne olduğunu bilmeden düzleme elde mızrak pamuktan bulutlara saldıralım. Hücreleri anlamlı parçalara ayıralım. Kenar köşe kutucuklardan görselimizi, fikrimizi zenginleştirecek ne fikirler vuracak sahile; yorgun, bitap, cephesini savunmaktan muzdarip.
Parçalara ayrılmış pamukçul kar beyazı bulutlardan ne labirentler oluşacak.
Kör gözüne daldığımız bu odacıklarda çıkış yolu bulmakta zorlanacağız belki.
Siz hiç Karadeniz yaylalarında yürürken aniden bir sis perdesi içinde kaldınız mı? Kalanlar bilir ki, içine düştün mü karmaşanın, dış dünya görünmez olur. Soyutlanırsın dış dünyadan. Ama bunun da tehlikesi, iç yapı sana ne emrederse o gözle bakarsın. Korunmalı ana rahmine benzer bu ortamda pek de etliye sütlüye karışmazsın.