SIRA SIRA
Dağlar gibi sıra sıra
Diziyorum dertlerimi...
Sıralıyorum geceden sabaha
Tövbeden dönmüş günahlarımı,
Sağıyorum günü geceden.
Sıyrılıp akıyor inceden.
Diziler uzadıkça boncuk boncuk,
Tespih tespih
Diziliyor boynuma,
Vebalim oluyor sonsuza.
Ağırlaşıyorum...
Gölge düşüyor iyi yanlarıma.
Güneş istiyorum, güneşi.
Nerede başımın serkeşliği,
Dik dağlarım,
İnat çabalarım?
Üşüyor ruhum.
Bulamıyorum ellerimi,
Alamıyorum gözlerimi,
Yitip giden bakışlarımı.
Yokluğa doluyorum...
Yeter bu kadar karanlık.
Açsın güneş.
Vursun ruhuma aydınlık.
Kalksın dağlarımın üstünden
Yağmursuz kara bulutlar.
Bitsin kör, sağır suskunluk.
Ne kaldıysa geride kalan?
Davranmalı, toparlamalıyım.
Yoklukta büyüme zamanı...