ŞİİRİN ŞAİRLE OLAN DERDİ
Nir şiir yazmaktı niyetim dünyada,
Fazla uzun olmayan,
birkaç kıta, beş on satır olsun yeter.
Mısraları beni anlatan
girişi pek iyi yapamadım.
Sonrası da ağır aksak gitti.
Zorladı beni ağır kapılar.
Ve de uzun yollar.
Kapıyı kıramadım, yolu aşamadım.
Dönüp de geriye
vazgeçtim deyip
kaçamadım.
'Girdin bir yola
yürü bari." dedim.
Yere bakan başımı
kaldırdım yeniden.
O yol olmazsa
bu yol olur.
Biri kapalıysa,
öteki açılır demir kapının.
Yol uzun mevsim kış,
Hava buz gece ayaz,
Üstte yok başta yok.
Yürü ya kulum dediyse de,Yaratan.
Bende o mecal,o cesaret, dünya malına tamah yok.
Şiir demiştim ben
sadece.
Hikâyesini, romanını
başkaları yazsın
dünyanın dizi dizi.
Olmadı, gelmedi sonu.
Kısayı yazamadım, uzunu tutturamadım
Anlamadım ben
iyi mi kötü mü,
Bu dünyanın maksadı.
İtiyorum gitmiyor,
çekiyorum gelmiyor.
Nedir bu şiirin
benle olan hesabı?
***