ŞİİR SANCISI
Bu aralar şiir yazamıyorum, manzaram yağmalandı, dağlarım yakıldı.
Duygularıma rüzgâr esmiyor artık, ağaçlar kesildi, kuşlar ötmez oldu.
Sokaklar kalabalık, gülümseyen yüzlerde bir telaş.
Ne çok yağmur var, dereler taşmış, katmış önüne bütün güzellikleri dökmüş denize.
Ben ise kıyısında susuyorum.
Kelimeler ayaklarıma kadar geliyor ama hiçbirini tutamıyorum.
Her mısra, küle dönmüş bir ormanın içinden geçiyor.
İçimde açan çiçeklerin yerini is kokusu aldı.
Belki bir gün yeniden filiz verir umut.
Belki bir serçe döner yurduna,
Belki bir çocuk yeniden uçurtmasını bırakır gökyüzüne.
O vakit rüzgâr yeniden duygularıma dokunur da
Uzun zamandır sustuğum yerden bir şiir doğar.
***