SEVGİLİM
Biz seninle
Zamana, mekâna ve hatta tüm olmazlara meydan okuyan sevdamızla,
Uzaklarda içten içe
Birbiri için yanan iki deniz feneri,
İki deli yüreğiz sevgilim!
Sen gönlüme düşünce anladım,
Senden önce söylediğim,
Aşka ve sevgiye dair tüm sözlerin
Çok erken söylendiğini,
Başkalarında ziyan olup gittiğini
Ve yüreğimden uğurladığım herkes için
Şükretmem gerektiğini.
Ellerimizin arasından kayıp giden hayata inat
Neydi seni bana getiren,
İki yorgun yüreği, birbirine yaslandıran?
Öyle içten, öyle masum...
Neydi avuçlarımı semaya açtıran?
Her şeyden vazgeçmiş;
Ümidi kesmişken aşktan, sevdadan,
Gelmişken ömrümüzün son demi,
En güzel mevsimler geçip gitmişken çoktan
Ve dahi unutmuşken yüreğimin yerini,
Onca imkânsızlığa rağmen
Neydi ansızın içimi yakan?
Sevda değil de neydi, sevgilim!
Bir gülüşünle düştün
Sağanak sağanak yüreğime.
Her nefes alışımda adın geçti aklımdan,
Sonra gözlerin,
Yastığa her başımı koyuşumda.
Bir lahza uyanmak istemem düşlerimden.
Korkarım, kaybolacaksın diye gözümün önünden.
Canım, canıma can katanım, eksik yanım,
Sözcüklere sığmayanım,
Yüreğimden taşan, ruhumu esir alan,
Gönlümde zamansız açan kardelenim!
Özledim...
Saçlarının kokusunu getirsin rüzgârlar,
Gözlerinin karasını gece.
Saçının bir teli etmez dünya
Ya da en güzeli,
Sen gel sevgilim!
Yüreğinin yaralarını sarsın ellerim.
Editör: Hamiyet Su Kopartan