SEN DE BİLİRSİN
Bilirsin ilk sen değilsin bende,
Bilirim ben de ilk değilim sende,
Çocukluğuma bakıyorum, uzaktan
Koşturduğum buğday tarlaları,
Sevda türküleri söylediğim, harmanlardan,
Okul yıllarımdan,
Genç mevsimlerimden,
Gelen oldu geçen oldu bir zaman…
Her başlayan sevda ile bir bahar yaşadık,
Her gidenin ardından uzun bir kış geçirdik…
Temel atıp kalan da oldu uzun yıllar,
Yıkılmaz binadır sanırsın öyle kolay,
Sonra yıkılmaz dediğin bakarsın yıkılır gider.
Kuşlar birden göçe başlar,
Ümitler yılların ardına takılır…
Her şey göç eder işte bir gün…
Kararır, geceye döner gün…
Yüreğine buz gibi bir yalnızlık düşer,
Mümkün mü baş etmek,
Yine istersin bir yüreğe sokulmak.
Açarsın gönül kapılarını korksan da,
Varsa da yaşarsın kaderde yanılmak.
Herkes bir yana, zordur kendini bağışlamak,
Durmaz yürek, yetmez sevgisiz hayat,
Zor olur katıksız ekmek yutmak…
Sonra sen geldin, kendi tarzınla,
Seslendin sanki gaipten bir avazla
Sendeydi sanki özlediğim ne varsa.
Farklıydın, sıcaktın, sevecendin,
Benim gibi yalnız, gece gibi hüzünlüydün,
Kendin gibiydin, dürüsttün,
Biraz kapalı, ama cesurdun.
Sütten ağzım yanıktı benim,
İçmeden üflemeyi öğrenemedim bir türlü,
Öyle bir ses geldi ki içimden,
Sen bana hiçbir şeyi…
İçirmeyeceksin üflemeden.
Ne diyorum biliyor musun,
İyi ki geldin, yüreğime,
Sen yakıştın yerine,
İlaç oldun sevgiye hasret kalbime,
Ve sen en değerlimsin benim,
Sürpriz hediyemsin Rabbimden,
Sımsıkı yumdum avuçlarımı,
Yüreğimin atışlarına pay ettim sevgini,
Sayılı nefeslerime bölüştürdüm.
Çarptıkça kalbim,
Dolup boşaldıkça içime nefeslerim,
Seninle aydınlanıyor dünyam…
Hayat sonsuzmuş gibi geliyor…
Sen benim son şansım, son sevdam…
Hoş geldin yüreğime sonsuz sevdam…