PRİMADONNA
Gizli bir örü...
Kolalı, donuk ruhları yerle bir
İskemledeki adamların.
İstifini bozmuyor tüneğinde kanatlılar,
Bir tek, eli fırçalı çuhaların
Kamer ışıldak değil artık kimseye.
Eski bir sedir,
Tokalaşmakta eskiyle,
Portatif aşklar türeyeli...
Boyası epey şuh lakin muktedir,
Yalnız badanası lekeli.
Peçesi düştü düşeli pileli aşkların,
Moda oldu kaldırımları bedbaht,
Yeni mahallelerinde kentin,
Çin fenerleri,
Gong sesleriyle yanıp sönen.
Oysa ben,
Harfiyen seni yazmalı diyorum reçetem.
Spesifik dalgalarım,
Mistik dalgalanışlarım olmalı
Tablolarınla dolu galerimde.
Turuncu münasebetizlikleri ayıklayıp
Yakmalı abanoz ağacıyla belki,
Çocukların ve kuşların ısınmalı iliği.
Ardınca sana,
Sadece sana dönmeli yüzüm,
Perspektif gözyaşları düşse de tuale,
Senle bitmeli her sözüm!
Primadonnam, akustiğim, mecburiyetim!
Dantelası tüm sahnelerimin
Hasır altı ettiğim neyim varsa
Kıymeti ölçülemeyen,
Hepsi senin.
Senin uğruna pervane
Şiirler dilinde her birinin.
Ergence ama usulüyle övmekte seni
Menekşe renkli nedimelerin.
Dudaklarının örüğü, katre katre şiirlim!
Emaresi içliliğimin!
Ne varsa sehpaya döşediğim,
Bezediğim kuşak kuşak
Hepsi senin.
Ben, iknasız aşkların şairiyim!
***