PENCERE
Zamanı oyalayan
Kurgular yorulunca
Yenildi
Kendimi kandırdığım düşünceler
Dürtüp uyandırdı
İçimi
Gömdüğüm kelimeler
Ve bir kedi kıvraklığıyla
Yakaladı
Kalbim dudaklarımı
İçinden
Yasaklı
Üç hece döküldü
Yokluğuna
Özledim
Sonra birden
Silindi
Kuşların kanatlarıyla
Pencereme çizdiği güneş
Üç öğün
Özlem sardı şehri
Ki
Ben severdim bu şehri
Bu şehirde yaşamayı
Severdim
İnsanlarında saklanan
Şehrin şiirlerini
Oysa
Ben
Sensiz
Yalnızca
Bir
Düşmüşüm bu şehirde
Kendi yalanımla
Eskitirken adımlarımı kaldırımlarında