NEFSİ MÜDAFAA
Benim işlediğim cinayet,
Nefsi müdafaa olmalıydı aslında.
Bedenimi kemiren,
Azgın kanser gibiydi.
İçimdeki bu sevda.
Gözyaşımı kurutup,
Her zerresinde kan akıtan,
Kurumuş gözlerime
Hapsolan ağıttı aslında.
Saklandığım odalarda
Tanık olmalıydı.
Ya bileklerim,
Her çiziğinde
İhanetin kara rengi de
Hesaba katılmalıydı.
Aşk yaşanırsa
Aşktı bilinen devranda.
Benim aşkım,
Olmayan bir ruha
Kölelikti.
Sol yanım virane,
Kaldıysa aslında.
Kelepçeler takılmamalıydı.
Yazdığım mektuplara.
İç çekişim,
Soluğumu da kısmamalıydı,
Seviyorum dediğim o anda.
Acım kedere prangalandığı
Bir anda,
Yüreğime mıhladım.
Hançere benzer
Can alıcı keskin bir silahla.
Kıydım kendime hâkim bey!..
Yalana dolana
Sarılmadığım için
Devr-i alem denen diyarda.
İhanete susmadığım için.
Yaktım ruhumu da son anda.
Açtım elleri mi
Al
Al götür beni.
Maphus denen,
Onsuzluk zindanına.
Cezam dürüst sevmek ise
Yakın beni
Ulus meydanın bilinmez sokaklarında.
Kabul etmedim,
Affetmedim.
İhaneti yutmadımsa.
Benim cezam müebbet olmamalıydı.
Nefsi müdafaadır.
Bu cana bu kadar kıyıldıktan sonra.
Sessiz savaşta müebbet aldı
Ömrüm.
Yerin dibine batsın
Sol yanıma dil döküşüm.
Bırakın beni
Cezam müebbetse
Ben vereyim cezamı
Acıyı göre göre
Yüreğimi asar gömülürüm.