NE KADAR ÇOK ÖLÜP GİDİYORMUŞUZ
Tekrarı yok bazı şeylerin,
İyi dinle ve iyi anla hayatı ..
Hayat aynı şarkıyı hep aynı söylemiyor.
Ya yürekten vuruyor sazin teline
Ya da sazi veriyor anıların eline...
Yaşanmış günler nakarat olmuyor maalesef,
Birisi çıkıp bozuyor melodisini insanın..
Tadı damağında kalıyor eski şarkıların. .
Tekrarı olmuyor bazı şeylerin,
İlk aldığın hediye de ki mutluluğun,
Okulda ki ilk problemi çözmede ki gururun,
İlk aşkında ki ilk heyecanın,
İlk görüşte ki dizlerinin titremesinin,
İlk takım elbisendeki erkekliğin,
İlk formanda ki terin,
Askeriye ye ilk adım attığında ki adamlığın,
İlk arabanda ki ayaklarının üzerinde durmanın ,
İlk yediğin yumruktaki korkunun ,
İlk yemek yapmanda ki aşın ve ilk terk edilişinde ki gözyaşının..
Tekrarı aynı olmuyor değişiyor hep birşeyler..
İnsanın ilk önce heyecanları ölüyor ,
Sonra gülüşleri ölüyor,
Sonra umutları ölüyor.
Sonra hayalleri ölüyor..
Ve sonunda bedeni ölüyor
En son ruhu çıkıp gidiyor..
Meğer biz ne kadar çok ölüyormuşuz.
Meğer biz ne kadar boş yaşıyormuşuz.
Yaşar iken...