KUŞ GÖLGESİ
Ne zaman ki başımı kaldırıp göğe baksam
Mutlak bir şiir düşer kuşların gölgesine
Öfkelerim kabarıp binlerce can da yaksam
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine
Hatır gönül demeden bu hayat yaşanır mı
Duygular kör topalken gözden yaş boşanır mı
Gerçeğinden kaçanlar böyle aşk kuşanır mı
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine
Hasretlikler içimde alev olur kor olur
Sensizliğe katlanmak elbette çok zor olur
Sevgi beklediklerin bakarsın ki hor olur
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine
Gecenin ayazında gözler buğulanırken
Yürekteki güzellik bir bir ağulanırken
Yürek bu mutlak sızlar tek sana sığınırken
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine
Ne zaman ki adını bir yıldıza eş tutsam
Uzaklaşıp gidene hep kızsam kaşım çatsam
Sensiz yalnızlığıma birazcık umut katsam
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine
Sabaha birlik çıkıp hep canhıraş kaynaşsak
Emsalsiz düşler kurup çocuk gibi oynaşsak
Her saniye yeniden yeni baştan tanışsak
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine
Geceye gölgen düşmüş kör müdür sağır mıdır
Seni sensiz yaşamak bu kadar ağır mıdır
Gelsin diye beklerim son sözün ‘’çağır‘’ mıdır
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine
Şafağı seninle birlik kucaklasak olmaz mı
Günü saati gelmiş aşk yüreğe dolmaz mı
Dost eli sana canken can cananı bulmaz mı
O an bir şiir düşer kuşların gölgesine