KÖTÜLÜĞÜN SIRADANLIĞINA İSYAN
Madem ferman verilmiş,
Hüküm giyilmişse
Esmer tenlere cesaretin ve
Direnişin manifestosunu
Yazmak kaldı bir kez daha.
İhanet beyinleri kemirip
Bünyeye sirayet etmişse,
Kangren ayaklar kesilmiş,
Gözler oyulmuşsa;
Demek ki el yordamıyla yürünüyor artık
Cehennem tarlalarında.
Ve suskunluğun da bir suçu var elbet,
Bu geç de olsa öğrenildi!
Diller pas tuttu,
Hakikat, dudaklarda hep yarım kaldı,
Korku en iyi örgütlenen ihanettir çünkü.
Ve biz onu evlerimize aldık,
Sustuk!
Sonra çocuklar büyüdü
enkazın gölgesinde,
Oyunları bile siren sesiyle bölündü,
Sustuk!
Ama yine de toprağın altında
bir şey kıpırdayacak:
Umut,
İnatçı bir kök gibi.
Ve bir gün;
Cehennem tarlalarında yürüyen ellerimiz, birbirini bulacak.
O gün, esmer tenlere yazılan
Manifesto artık ferman değil,
Özgürlüğü müjdeleyecek!
***