KAHVE KOKUSUNDA BİR ANDAN
Kahve uzaklardan
Afrika dolaylarından
Bir can dostun kıymetli elinden hediye
Nicedir sabahlarıma eşlik ediyor bambaşka aromasıyla
Bir kez daha yapacağım bitecek
Paketini katlayıp sakladım
Hani çocukluğumuzun tek parıltısı Çokomel’in ince kâğıdını düzler de kitaplarımızın arasına koyardık ya
Ben de kahvenin altın yaldızlı yazılı ambalajını öyle düzelttim güzelce
Kahve dolabına koydum
Kokusu saklı kalsın
Kapağı açtığımda kendini hatırlatsın
Fincan melekli
Severim melek figürünü
Kızımın çocukluk fincanlarından
Kış günleri sıcak çikolata yaparım bunda ona denk geldikçe
Bugün melekli fincanda içmek istedim nedense
Ve bahçe nefes aldığım minik yer
Orada çamurdan pişirilmiş bir kirpi figürü
Pek sevimli
Yazın gerçeğini çağırır sessizce
Isırganlar
Taşındığımızdan beri buradalar
Bahar yağmuruyla yeşerirler böyle
Dokunsam elimi dalar
Ama şifalı
Üşenmeyip biçince yıkarım bir güzel ılık suda
Isırması da kayboluverir
Sonra doğrarım
Böreğe iç olur
İsteyene çorba
Fazlası buzluğa
İsteyince çıkar kullan
Ya da ser sofra bezine tertemiz kurut
Koy kavanoza yemeklere birer tutam serpele
Şifa işte
Kuş sesleri sabahları hep olur burada
Göğsü renkli bir kuş gelir öter de öter
İşçiler ıslık sesi bıraktı bu sabaha böyle
Yaparlar bazen
Bitmeyen inşaatların bağrı yanık insanları onlar
Nefes arasında durduğumda
Bir kahve molasında
Düşünceler gelir geçer aklımdan
Uzakların türküsünü ben böyle dinlerim çoğu zaman
Dinlenirken hayal kurarım
Gittiğim ve gideceğim göçlerin hayalini
***