İŞÇİ ÇOCUK
acının sızısı düşer kirpiğime
yaşam istemsizce karşılık verir
nedir bunca sıkıntı
kızıl akşamlarda kırmızı gülüşler
diken olur, batar yüreğime ağır ağır
işçi çocuk yalınayak
ilkgüzde soluklanırken bahçemde
usunda gelecek kaygısı
gövdesinde dinmeyen bir sızı vardı
siz insan kıyıcıları duyun o sesi!
kuşkusuz bu bir ekmek savaşımı
yıldızlar öpsün alnından çocuk
ağlayan yüz'ün güneşe evrilsin
bir güvercinin kanadına serdim umudu
çığlıklarından doğacak olan sabaha
yağsın bolca elma şekeri...